திருக்குறள் சொல்லும் அரசியல்

திருக்குறளின் மூன்று பால்களில் பொருட்பால்தான் மிகப் பெரியது - 70 அதிகாரங்கள், 700 குறள்கள். இது பெரும்பாலும் ஆட்சி, அரசியல், பொருளாதாரம் பற்றியது.

அரசன் யாருக்காக?

வள்ளுவரின் அரசியல் சிந்தனையின் மையம் ஒன்று: அரசன் மக்களுக்காக இருக்கிறான், மக்கள் அரசனுக்காக அல்ல.

அவர் ஒரு அரசனை நேரடியாக "கள்வன்" என்று அழைக்கத் தயங்கவில்லை - முறையாக ஆராயாமல் மக்களிடம் வரி வசூலிக்கும் அரசன் கொள்ளையனுக்குச் சமம் என்கிறார்.

இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன், அரசன் தெய்வமாகக் கருதப்பட்ட காலத்தில், இதை எழுதுவது சாதாரணமான காரியம் அல்ல.

கொடுங்கோன்மை

வள்ளுவர் கொடுங்கோன்மையை (கொடுமையான ஆட்சி) கடுமையாக விமர்சிக்கிறார்.

கொடுமையான ஆட்சியில் நிலம் வளம் தராது, மழை பொய்க்கும், மக்கள் நாட்டை விட்டு வெளியேறுவார்கள் என்கிறார்.

இது வெறும் நீதிபோதனை அல்ல - ஒரு நடைமுறை எச்சரிக்கை. அநீதி பொருளாதாரத்தையே அழிக்கும் என்கிறார். இது இன்றைய அரசியல் பொருளாதாரப் பார்வைக்கு மிக நெருக்கமானது.

கல்வி

கல்வி பற்றிய அவரது கருத்து மிகத் தெளிவானது. கற்றவனுக்கு எங்கும் மதிப்பு; கல்லாதவனுக்கு ஊரிலும் மதிப்பில்லை.

அவர் கல்வியை பிறப்பால் அல்ல, முயற்சியால் பெறுவதாகச் சொல்கிறார். இது ஒரு சாதி-மறுப்புக் கருத்து - யார் வேண்டுமானாலும் கற்கலாம், கற்றால் மதிப்பு பெறலாம்.

அறமும் அதிகாரமும்

வள்ளுவரின் நிலைப்பாடு: அறம் அதிகாரத்தை மீறியது. நீதி இல்லாத ஆட்சி எவ்வளவு வலிமையாக இருந்தாலும் நிலைக்காது.

ஏன் இது இன்றும் பொருந்துகிறது?

திருக்குறள் ஒரு குறிப்பிட்ட அரசனுக்கு எழுதப்படவில்லை. ஒரு குறிப்பிட்ட நாட்டுக்கும் அல்ல.

அது அதிகாரம் என்றால் என்ன, அது எப்படிக் கெடுகிறது என்பதைப் பேசுகிறது. அந்தக் கேள்விகள் மாறவில்லை.

சிந்திக்க: இன்றைய ஜனநாயகத்தில் "அரசன்" யார்? தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஒரு அரசாங்கத்திடம் வள்ளுவரின் கேள்விகளை எப்படிக் கேட்பீர்கள்?