அவ்வையார் ஒரு பெரிய தமிழ்ப் புலவர். அவர் எளிய சொற்களில் ஆழமான அறிவுரைகளை எழுதினார். ஆத்திசூடி, கொன்றை வேந்தன் ஆகியவை அவர் எழுதிய நூல்கள்.

அவரைப் பற்றி ஒரு பிரபலமான கதை உண்டு.

ஒரு நாள் அவ்வையார் நீண்ட தூரம் நடந்து மிகவும் களைத்துப் போனார். ஒரு நாவல் மரத்தடியில் ஓய்வெடுத்தார்.

மரத்தின் மேல் ஒரு சிறுவன் இருந்தான். அவ்வையார் அவனிடம், "எனக்குப் பசிக்கிறது, சில பழங்கள் தருகிறாயா?" என்று கேட்டார்.

சிறுவன் சிரித்துக்கொண்டே கேட்டான், "பாட்டி, உங்களுக்கு சுட்ட பழம் வேண்டுமா, சுடாத பழம் வேண்டுமா?"

அவ்வையார் வியந்தார். "சுடாத பழம் கொடு," என்றார்.

சிறுவன் மரத்தை உலுக்கினான். பழங்கள் மணலில் விழுந்தன. அவ்வையார் ஒரு பழத்தை எடுத்து மணலை ஊதிச் சாப்பிட்டார்.

உடனே சிறுவன் சொன்னான், "பாட்டி, பழம் சுடுகிறதா? ஏன் ஊதுகிறீர்கள்?"

அவ்வையார் தன் கர்வம் நீங்கியதை உணர்ந்தார். "அறிவு வயதைப் பொறுத்தது அல்ல," என்று சொல்லிக்கொண்டார்.

More on this topic