சிலப்பதிகாரம் தமிழின் ஐம்பெருங்காப்பியங்களில் முதன்மையானது. இதை இளங்கோ அடிகள் எழுதினார்.

"சிலம்பு" என்றால் காலணி (கால் அணிகலன்). "அதிகாரம்" என்றால் கதை. ஒரு சிலம்பைச் சுற்றி நடக்கும் கதை - அதனால் சிலப்பதிகாரம்.

கதை

கோவலன் என்ற வணிகன் கண்ணகியை மணந்தான். இருவரும் பூம்புகாரில் மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்தார்கள்.

பின்னர் கோவலன் மாதவி என்ற நடனக் கலைஞரிடம் சென்றான். தன் செல்வம் அனைத்தையும் இழந்தான்.

வறுமையில் அவன் கண்ணகியிடம் திரும்பினான். கண்ணகி அவனை மன்னித்தாள்.

அவர்கள் மதுரைக்குச் சென்றார்கள். புதிதாக வாழ்க்கையைத் தொடங்க, கண்ணகி தன் சிலம்பை விற்கக் கொடுத்தாள்.

தவறான தீர்ப்பு

அதே சமயம் அரசியின் சிலம்பு ஒன்று திருடப்பட்டிருந்தது.

பொற்கொல்லன் கோவலனைப் பார்த்து, "இவனே திருடன்!" என்று பொய் சொன்னான்.

பாண்டிய மன்னன் விசாரிக்காமல் தீர்ப்பு சொன்னான். கோவலன் கொல்லப்பட்டான்.

கண்ணகி மன்னனின் அவைக்கு வந்தாள். அவள் கையில் மற்றொரு சிலம்பு.

"அரசியின் சிலம்பில் என்ன இருக்கும்?" என்று கேட்டாள்.

"முத்து," என்றார்கள்.

கண்ணகி தன் சிலம்பை உடைத்தாள். அதிலிருந்து மாணிக்கம் சிதறியது.

மன்னன் தான் செய்த அநீதியை உணர்ந்தான். "நான் அரசன் அல்ல, திருடன்," என்று சொல்லி அங்கேயே உயிர் விட்டான்.

இது ஒரு சாதாரணப் பெண் அரசனையே கேள்வி கேட்கும் கதை. இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் எழுதப்பட்ட ஒரு நூலில்.

இது சொல்வது: அரசன் என்றாலும் நீதி தவறினால் தவறுதான்.

சிலப்பதிகாரம் மூன்று தமிழ் நாடுகளையும் - சோழ, பாண்டிய, சேர - இணைக்கும் ஒரே காப்பியம்.

இன்றும் கண்ணகி கற்பு மற்றும் நீதிக்கான குறியீடாகக் கருதப்படுகிறார். இலங்கையிலும் தமிழ்நாட்டிலும் அவருக்குக் கோயில்கள் உள்ளன.