தமிழ் இலக்கணம் ஐந்து பிரிவுகளைக் கொண்டது: எழுத்து, சொல், பொருள், யாப்பு, அணி. முதல் மூன்றை முன்பே பார்த்தோம். இப்போது யாப்பையும் அணியையும் பார்ப்போம்.

யாப்பு என்பது செய்யுளின் அமைப்பு. அதன் அடிப்படைக் கூறு அசை. அசை இரு வகை: நேரசை (ஒரு நெடில் அல்லது குறில்+மெய்) மற்றும் நிரையசை (குறில்+குறில்).

அசைகள் சேர்ந்தால் சீர். சீர்கள் சேர்ந்தால் அடி. அடிகள் சேர்ந்தால் பா.

பா நான்கு வகை:

வெண்பா - மிகக் கடினமான, மிகச் செறிவான வடிவம். திருக்குறள் இதன் ஒரு வகையான குறள் வெண்பா.

ஆசிரியப்பா - சங்கப் பாடல்களில் மிகுதியாகப் பயன்பட்டது. நடையில் தளர்வானது.

கலிப்பா - உணர்ச்சிமிக்க, நாடகத் தன்மையுள்ள பாடல்களுக்கு ஏற்றது.

வஞ்சிப்பா - வேகமான, சுருக்கமான வடிவம்.

தொடை என்பது ஓசை அழகு. மோனை - அடியின் முதல் எழுத்து ஒன்றாக வருவது. எதுகை - இரண்டாம் எழுத்து ஒன்றாக வருவது. "கற்க கசடற" - இது மோனை.

அணி என்பது பொருள் அழகு. உவமை அணி - ஒன்றை மற்றொன்றுடன் ஒப்பிடுவது. உருவக அணி - ஒன்றையே மற்றொன்றாகச் சொல்வது. வஞ்சப் புகழ்ச்சி அணி - இகழ்வது போலப் புகழ்வது.

எடுத்துக்காட்டு: "கனி இருப்பக் காய் கவர்ந்தற்று" - இனிய சொல் இருக்க கடுஞ்சொல் பேசுவதை, பழுத்த பழம் இருக்க காயைப் பறிப்பதற்கு ஒப்பிடுகிறார் வள்ளுவர். இது உவமை அணி.

யாப்பும் அணியும் தெரிந்தால் ஒரு பாடலை வெறுமனே படிக்காமல், அது எப்படிக் கட்டப்பட்டுள்ளது என்பதைக் காண முடியும்.

More on this topic