யாப்பும் அணியும்

தமிழ் இலக்கணம் ஐந்து பிரிவுகளைக் கொண்டது: எழுத்து, சொல், பொருள், யாப்பு, அணி. முதல் மூன்றை முன்பே பார்த்தோம். இப்போது யாப்பையும் அணியையும் பார்ப்போம்.

யாப்பு என்பது செய்யுளின் அமைப்பு. அதன் அடிப்படைக் கூறு அசை. அசை இரு வகை: நேரசை (ஒரு நெடில் அல்லது குறில்+மெய்) மற்றும் நிரையசை (குறில்+குறில்).

அசைகள் சேர்ந்தால் சீர். சீர்கள் சேர்ந்தால் அடி. அடிகள் சேர்ந்தால் பா.

பா நான்கு வகை:

வெண்பா - மிகக் கடினமான, மிகச் செறிவான வடிவம். திருக்குறள் இதன் ஒரு வகையான குறள் வெண்பா.

ஆசிரியப்பா - சங்கப் பாடல்களில் மிகுதியாகப் பயன்பட்டது. நடையில் தளர்வானது.

கலிப்பா - உணர்ச்சிமிக்க, நாடகத் தன்மையுள்ள பாடல்களுக்கு ஏற்றது.

வஞ்சிப்பா - வேகமான, சுருக்கமான வடிவம்.

தொடை என்பது ஓசை அழகு. மோனை - அடியின் முதல் எழுத்து ஒன்றாக வருவது. எதுகை - இரண்டாம் எழுத்து ஒன்றாக வருவது. "கற்க கசடற" - இது மோனை.

அணி என்பது பொருள் அழகு. உவமை அணி - ஒன்றை மற்றொன்றுடன் ஒப்பிடுவது. உருவக அணி - ஒன்றையே மற்றொன்றாகச் சொல்வது. வஞ்சப் புகழ்ச்சி அணி - இகழ்வது போலப் புகழ்வது.

எடுத்துக்காட்டு: "கனி இருப்பக் காய் கவர்ந்தற்று" - இனிய சொல் இருக்க கடுஞ்சொல் பேசுவதை, பழுத்த பழம் இருக்க காயைப் பறிப்பதற்கு ஒப்பிடுகிறார் வள்ளுவர். இது உவமை அணி.

யாப்பும் அணியும் தெரிந்தால் ஒரு பாடலை வெறுமனே படிக்காமல், அது எப்படிக் கட்டப்பட்டுள்ளது என்பதைக் காண முடியும்.