தமிழ் இசைக்கு மிக நீண்ட வரலாறு உண்டு.

பழந்தமிழரின் இசை முறை பண் என்று அழைக்கப்பட்டது. ஒவ்வொரு பண்ணுக்கும் ஒரு தனி உணர்வும் ஒரு தனி நேரமும் உண்டு. சங்க இலக்கியத்தில் யாழ் என்னும் நரம்பிசைக் கருவி அடிக்கடி குறிப்பிடப்படுகிறது. பாணர் என்னும் இசைக்கலைஞர்கள் ஊர் ஊராகச் சென்று பாடினர்.

பக்தி இயக்கக் காலத்தில் தேவாரம், திருவாசகம், திவ்யப் பிரபந்தம் ஆகிய பாடல்கள் இசையுடன் பாடப்பட்டன. கோவில்களில் ஓதுவார்கள் இவற்றைப் பாடும் மரபு இன்றும் தொடர்கிறது.

பிற்காலத்தில் கர்நாடக இசை தென்னிந்தியாவின் செம்மையான இசை முறையாக வளர்ந்தது. இதில் ராகம் (இசை அமைப்பு), தாளம் (கால அளவு), சாகித்தியம் (பாடல் வரி) ஆகிய மூன்றும் முக்கியம். முத்துசுவாமி தீட்சிதர், சியாமா சாஸ்திரி போன்றோர் தமிழகத்தில் வாழ்ந்தவர்கள்.

இருபதாம் நூற்றாண்டில் திரையிசை தமிழ் இசையின் மிகப் பரவலான வடிவமாக ஆனது. இளையராஜா நாட்டுப்புற இசையையும் மேற்கத்திய இசை அமைப்பையும் இணைத்தார். ஏ.ஆர்.ரஹ்மான் மின்னணு இசையைக் கொண்டுவந்தார்; உலக அளவில் அங்கீகாரம் பெற்றார்.

இவை எல்லாவற்றுக்கும் அடியில் நாட்டுப்புற இசை தொடர்ந்து ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது - பறை, தப்பாட்டம், கும்மி, ஒப்பாரி, வயலில் பாடும் ஏற்றப் பாட்டு. இவை புத்தகத்தில் எழுதப்படாமல், வாய்மொழியாகவே தலைமுறைகளைக் கடந்து வந்தவை.

More on this topic