இவை சாதாரணமான தவறுகள். அவற்றைச் செய்வது நீங்கள் தமிழைப் பயன்படுத்துகிறீர்கள் என்பதற்கான அறிகுறி.

1. மரியாதை வடிவம்

❌ "அப்பா, நீ எங்கே போற?"
✅ "அப்பா, நீங்க எங்கே போறீங்க?"

பெரியவர்களுக்கு எப்போதும் "நீங்க". ஆங்கிலத்தில் "you" ஒன்றே என்பதால் இது மறக்கப்படுகிறது.

2. ஆங்கில வாக்கிய அமைப்பு

❌ "நான் போறேன் கடைக்கு."
✅ "நான் கடைக்குப் போறேன்."

தமிழில் வினைச்சொல் கடைசியில். ஆங்கிலம் SVO; தமிழ் SOV.

❌ "நான் பள்ளி போறேன்."
✅ "நான் பள்ளிக்குப் போறேன்."

தமிழில் உறவைக் காட்ட விகுதிகள் சேர்க்கப்படுகின்றன: -க்கு (to), -இல் (in), -ஆல் (by), -உடன் (with), -இன் (of).

❌ "நேத்து நான் போறேன்."
✅ "நேத்து நான் போனேன்."

❌ "அவள் வந்தான்."
✅ "அவள் வந்தாள்."

தமிழ் வினைச்சொல் யார் என்பதற்கேற்ப மாறும்: அவன் வந்தான் / அவள் வந்தாள் / அவர் வந்தார் / அவர்கள் வந்தார்கள்.

❌ "நான் ஒரு ஆசிரியர்."
✅ "நான் ஆசிரியர்."

ஆங்கிலத்தில் "a/an" கட்டாயம். தமிழில் "ஒரு" எண்ணிக்கையை வலியுறுத்தும்போது மட்டுமே தேவை.

❌ "என் அங்கிள்"
✅ "என் மாமா" / "என் சித்தப்பா" / "என் பெரியப்பா"

தமிழ் உறவுச் சொற்கள் துல்லியமானவை. சரியான சொல் ஒரு உறவைக் காட்டுகிறது, வெறும் பட்டத்தை அல்ல.

ழ தமிழின் தனித்துவமான ஒலி - "தமிழ்", "வாழ்க்கை", "பழம்".

பலர் இதை "ல" அல்லது "ள" ஆக மாற்றுகிறார்கள். இது சிறிய விஷயம், ஆனால் சரியாகச் சொன்னால் மக்கள் கவனிப்பார்கள்.

நுணுக்கம்: நாக்கின் நுனியை வாய்க்குள் பின்னோக்கிச் சுருட்டி, மேல் அண்ணத்தைத் தொடாமல் ஒலிக்கவும்.

இந்தத் தவறுகள் எதுவும் உங்களைப் புரிந்து கொள்ளாமல் செய்யாது.

"நான் போறேன் கடைக்கு" - எல்லோரும் புரிந்து கொள்வார்கள்.

தவறுகளைச் சரிசெய்யுங்கள், ஆனால் அதற்காகப் பேசுவதை நிறுத்தாதீர்கள். தவறாகப் பேசும் தமிழ், பேசாத தமிழைவிட எப்போதும் மேலானது.