சீவகன் கதை

ஏமாங்கத நாட்டை சச்சந்தன் என்ற அரசன் ஆண்டு வந்தான். அவன் தன் அரசி விசயையிடம் மிகுந்த அன்பு கொண்டிருந்தான்.

அரசியுடன் நேரம் செலவழிப்பதிலேயே அவன் மூழ்கிப் போனான். நாட்டை ஆளும் பொறுப்பைத் தன் அமைச்சன் கட்டியங்காரனிடம் ஒப்படைத்தான்.

கட்டியங்காரன் நம்பிக்கைக்கு உரியவன் அல்ல. "இந்த நாட்டை நானே ஆள வேண்டும்" என்று அவன் மனதில் ஆசை வளர்ந்தது.

ஒரு நாள் கட்டியங்காரன் படையுடன் அரண்மனையைத் தாக்கினான். ஆபத்தை உணர்ந்த சச்சந்தன், கருவுற்றிருந்த அரசியைக் காப்பாற்ற ஒரு மயிற்பொறி (மயில் வடிவ வான ஊர்தி) யில் ஏற்றி அனுப்பினான்.

சச்சந்தன் வீரமாகப் போரிட்டு உயிர் துறந்தான். மயிற்பொறி பறந்து சென்று ஒரு சுடுகாட்டில் இறங்கியது.

அந்த இருண்ட இரவில், அந்தச் சுடுகாட்டிலேயே அரசி ஒரு ஆண் குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தாள். அவனே சீவகன்.

அங்கே கந்துக்கடன் என்ற வணிகன் வந்தான். அவனது குழந்தை சற்று முன்புதான் இறந்திருந்தது. அரசி தன் குழந்தையை அவனிடம் ஒப்படைத்தாள். தானே துறவியானாள்.

கந்துக்கடனின் வீட்டில் சீவகன் அன்போடு வளர்ந்தான். அச்சணந்தி என்ற ஆசிரியர் அவனுக்குக் கல்வி, இசை, வில்வித்தை, போர்க்கலை எல்லாம் கற்றுக்கொடுத்தார்.

சீவகன் வீரனாகவும் அறிவாளியாகவும் வளர்ந்தான். யாழ் இசைப் போட்டியில் வென்றான், மதம் பிடித்த யானையை அடக்கினான், பல நாடுகளுக்குப் பயணம் செய்து பல நண்பர்களைப் பெற்றான்.

ஒரு நாள் ஆசிரியர் அவனிடம் உண்மையைச் சொன்னார்: "நீ வணிகன் மகன் அல்ல. சச்சந்த மன்னனின் மகன்."

உண்மை அறிந்த சீவகன் உடனே போருக்குப் புறப்படவில்லை. பொறுமையாகத் திட்டமிட்டான். நண்பர்களையும் தன் மாமனின் படையையும் திரட்டினான்.

சரியான நேரத்தில் கட்டியங்காரனை எதிர்த்துப் போரிட்டு வென்றான். தன் தந்தையின் ஏமாங்கத நாட்டை மீட்டு, நல்ல அரசனாக நீண்ட காலம் ஆண்டான்.

இறுதியில், வாழ்க்கையின் உண்மையான பொருளைத் தேடி, அரசைத் தன் மகனிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு துறவு பூண்டான் என்று காப்பியம் முடிகிறது.