முல்லைக்குத் தேர் கொடுத்த பாரி

சங்க காலத்தில் பறம்பு மலையை பாரி என்ற குறுநில மன்னன் ஆண்டு வந்தான். கேட்டவருக்கு இல்லை என்று சொல்லாதவன். தமிழ் மரபில் போற்றப்படும் கடையேழு வள்ளல்களில் ஒருவன்.

புலவர் கபிலர் அவனது உயிர் நண்பர். பாரியின் கொடைகளைப் பற்றிப் பல பாடல்கள் பாடியிருக்கிறார்.

ஒரு நாள் பாரி தன் தேரில் காட்டு வழியே சென்றுகொண்டிருந்தான். வழியோரத்தில் ஒரு முல்லைக் கொடி தரையில் கிடந்து காற்றில் ஆடிக்கொண்டிருந்தது.

அதற்குப் பற்றிப் படர ஒரு கொம்பும் இல்லை. "பாவம் இந்தக் கொடி! மேலே ஏற ஒரு துணை இல்லாமல் தவிக்கிறது" என்று பாரி நினைத்தான்.

உடனே தேரிலிருந்து இறங்கினான். தன் அழகிய தேரை அந்தக் கொடியின் அருகே நிறுத்தி, கொடியை அதன் மேல் படரவிட்டான். பிறகு தானே நடந்து அரண்மனைக்குத் திரும்பினான்.

அன்று முதல் தமிழர்கள் அவனை "முல்லைக்குத் தேர் கொடுத்த பாரி" என்று அன்போடு அழைக்கின்றனர்.