குகனின் நட்பு

அயோத்தியின் இளவரசன் இராமன், தந்தையின் சொல்லைக் காப்பாற்ற பதினான்கு ஆண்டுகள் காட்டுக்குச் சென்றான். அவனுடன் மனைவி சீதையும், தம்பி இலக்குவனும் சென்றனர்.

அவர்கள் கங்கை ஆற்றின் கரையை அடைந்தனர். அங்கே குகன் என்ற வேடர் தலைவன் வாழ்ந்து வந்தான். ஆயிரம் படகுகளுக்குத் தலைவன். உருவத்தில் கரடுமுரடானவன், ஆனால் உள்ளத்தில் மிக மென்மையானவன்.

இராமன் வந்திருப்பதைக் கேட்டு, குகன் தேனும் மீனும் பழங்களும் எடுத்துக்கொண்டு ஓடோடி வந்தான்.

குகன் தயக்கத்தோடு நின்றான். "நான் ஒரு எளிய வேடன். அரசகுமாரனாகிய உங்களுக்கு என்ன கொடுக்க முடியும்?" என்று நினைத்தான்.

இராமன் அவன் கொண்டு வந்ததை அன்போடு ஏற்றுக்கொண்டான். பிறகு அவனைக் கட்டித் தழுவி, "இதுவரை நாங்கள் நான்கு சகோதரர்கள். இன்று முதல் நீயும் சேர்ந்து ஐவர் ஆனோம்" என்றான்.

இது கம்பராமாயணத்தின் மிகப் புகழ்பெற்ற காட்சிகளில் ஒன்று. ஒரு காட்டு வேடனைத் தன் தம்பியாக ஏற்றுக்கொண்ட இராமனின் பெருந்தன்மையை இன்றும் தமிழர்கள் போற்றுகின்றனர்.

மறுநாள் காலை, குகன் தானே படகோட்டி மூவரையும் கங்கையைக் கடக்க வைத்தான்.

சில நாட்கள் கழித்து, இராமனின் தம்பி பரதன் பெரும் படையுடன் கங்கைக் கரைக்கு வந்தான்.

குகன் கோபமடைந்தான். "இராமனைக் கொல்லத்தான் இவன் படையுடன் வருகிறான்! என் உயிர் உள்ளவரை ஒருவனையும் கடக்க விடமாட்டேன்!" என்று தன் வீரர்களைத் தயார் செய்தான்.

ஆனால் பரதன் அருகே வந்ததும், குகன் அவன் முகத்தைப் பார்த்தான். பரதன் துறவியைப் போல மரவுரி அணிந்திருந்தான். கண்களில் கண்ணீர். "அண்ணனைத் திரும்ப அழைத்துச் செல்லவே வந்தேன்" என்றான்.

குகன் வெட்கப்பட்டு, பரதனின் காலில் விழுந்தான். "ஆயிரம் இராமர்கள் கூட உனக்கு இணையாக மாட்டார்கள்" என்று பரதனின் பண்பைப் புகழ்ந்தான். பிறகு அவர்களையும் படகில் கடக்க வைத்தான்.