ஔவைக்கு நெல்லிக்கனி தந்த அதியமான்

தகடூரை (இன்றைய தருமபுரி) ஆண்ட மன்னன் அதியமான் நெடுமான் அஞ்சி. அவனும் கடையேழு வள்ளல்களில் ஒருவன். புலவர் ஔவையார் அவனது நெருங்கிய நண்பர்.

ஒரு நாள் ஒருவர் அதியமானிடம் ஓர் அரிய நெல்லிக்கனியைக் கொண்டு வந்தார். அது ஏறுவதற்கு மிகக் கடினமான மலை உச்சியில் இருந்த மரத்திலிருந்து பறிக்கப்பட்டது. "இதை உண்பவர் நீண்ட காலம் வாழ்வார்" என்று சொன்னார்.

அதியமான் யோசித்தான். "நான் ஒரு அரசன். என் போன்ற அரசர்கள் இன்னும் பலர் வருவார்கள். ஆனால் ஔவையார் போன்ற தமிழ்ப் புலவர் நீண்ட காலம் வாழ்ந்தால், தமிழும் உலகமும் பயன் பெறும்."

அந்தக் கனி எவ்வளவு அரியது என்று சொல்லாமலே, அதை ஔவையாருக்குக் கொடுத்தான். ஔவையார் அதை உண்ட பிறகுதான் அதன் சிறப்பை அறிந்தார்.

மனம் நெகிழ்ந்த ஔவையார், அதியமானை வாழ்த்திப் பாடினார். அந்தப் பாடல் இன்றும் புறநானூற்றில் இருக்கிறது.