புலம்பெயர் தமிழர்

இன்று தமிழர்கள் உலகின் பல நாடுகளில் வாழ்கிறார்கள். இந்தப் பரவல் ஒரே காலத்தில் நிகழ்ந்தது அல்ல; பல அலைகளாக நடந்தது.

பழங்கால வணிகம் - சங்க காலத்திலேயே தமிழ் வணிகர்கள் ரோம், எகிப்து, தென்கிழக்காசியா ஆகிய இடங்களுக்குக் கப்பலில் சென்றனர். இந்தோனேசியா, தாய்லாந்தில் தமிழ்க் கல்வெட்டுகள் கிடைத்துள்ளன.

காலனிக் காலம் - பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் ஆங்கிலேயர் ஆட்சியின்போது பல தமிழர்கள் தோட்டத் தொழிலாளர்களாக மலேசியா, சிங்கப்பூர், இலங்கை, தென்னாப்பிரிக்கா, பிஜி, மொரீஷியஸ் ஆகிய இடங்களுக்குக் கொண்டுசெல்லப்பட்டனர். இது பெரும்பாலும் கடினமான, விருப்பமில்லாத பயணம்.

சமீபகாலப் புலப்பெயர்வு - இருபதாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் இலங்கை உள்நாட்டுப் போரால் பல தமிழ்க் குடும்பங்கள் கனடா, ஐக்கிய இராச்சியம், பிரான்ஸ், ஜெர்மனி, ஆஸ்திரேலியா, சுவிட்சர்லாந்து ஆகிய நாடுகளுக்குச் சென்றன. கனடாவின் டொராண்டோ நகரில் இலங்கைக்கு வெளியே மிகப்பெரிய தமிழ்ச் சமூகம் உள்ளது.

அதே காலத்தில் தொழில்நுட்பப் பணிகளுக்காக அமெரிக்கா, வளைகுடா நாடுகளுக்கும் பலர் சென்றனர்.

மொழி என்ன ஆனது?

புலம்பெயர்ந்த சமூகங்களில் ஒரு வழக்கமான வடிவம் தெரிகிறது. முதல் தலைமுறை தமிழிலேயே சிந்திக்கிறது. இரண்டாம் தலைமுறை புரிந்துகொள்கிறது, ஆனால் பதில் சொல்வது ஆங்கிலத்தில். மூன்றாம் தலைமுறைக்கு மொழி அன்னியமாகிவிடும் ஆபத்து உள்ளது.

இதை உணர்ந்து பல நாடுகளில் வாரயிறுதித் தமிழ்ப் பள்ளிகள் தொடங்கப்பட்டன. கனடா, இங்கிலாந்து, ஆஸ்திரேலியாவில் ஆயிரக்கணக்கான குழந்தைகள் சனிக்கிழமைகளில் தமிழ் கற்கிறார்கள்.

மொழி என்பது வெறும் தொடர்பு சாதனம் அல்ல. அது ஒரு சமூகத்தின் நினைவு. அது அற்றுப்போனால் மீட்பது மிகக் கடினம்.