கதை சொல்வோம்

ஒரு கோடைக் காலம். வெயில் மிகவும் கடுமையாக இருந்தது.

ஒரு காக்கைக்கு மிகுந்த தாகம் எடுத்தது. அது தண்ணீர் தேடி எங்கெங்கோ பறந்தது.

எங்கும் தண்ணீர் இல்லை. காக்கை மிகவும் களைத்துப் போனது.

கடைசியில் ஒரு தோட்டத்தில் ஒரு குடம் தெரிந்தது. காக்கை மகிழ்ச்சியுடன் அதன் மேல் அமர்ந்தது.

ஆனால் குடத்தில் தண்ணீர் மிகக் குறைவாக, ஆழத்தில் இருந்தது. காக்கையின் அலகு அதுவரை எட்டவில்லை.

காக்கை சிறிது நேரம் யோசித்தது. திடீரென அதற்கு ஓர் யோசனை தோன்றியது.

அது அருகில் இருந்த சிறு கற்களை ஒவ்வொன்றாக எடுத்துக் குடத்தில் போட்டது.

கல் போடப் போட தண்ணீர் மெல்ல மேலே வந்தது.

கடைசியில் தண்ணீர் அலகு எட்டும் உயரத்துக்கு வந்தது. காக்கை நன்றாகத் தண்ணீர் குடித்தது.

கதையின் நீதி: அறிவும் முயற்சியும் இருந்தால் எந்தச் சிக்கலையும் தீர்க்கலாம்.