தமிழ் இசைக் கருவிகள்

தமிழர்களுக்கு மிகப் பழமையான இசை மரபு உண்டு. சங்க இலக்கியத்திலேயே பல இசைக் கருவிகள் பேசப்படுகின்றன.

தோல் கருவிகள்

பறை - மிகப் பழமையான தமிழ் இசைக் கருவி. தட்டையான வட்ட வடிவம். இரு குச்சிகளால் அடிப்பார்கள். பறை இசை மிக சக்திவாய்ந்தது - கேட்டால் கால் தானாக ஆடும்.

தவில் - கோயில் விழாக்களில் நாதஸ்வரத்துடன் வாசிக்கப்படும். ஒரு பக்கம் கையால், மறுபக்கம் குச்சியால்.

மிருதங்கம் - கர்நாடக இசையின் முதன்மைத் தாள வாத்தியம்.

உடுக்கை - சிறிய மணி வடிவக் கருவி. நடுவில் இறுக்கினால் ஒலி மாறும்.

காற்றுக் கருவிகள்

நாதஸ்வரம் - உலகின் மிக உரத்த ஒலி எழுப்பும் காற்றுக் கருவிகளில் ஒன்று. திருமணம், கோயில் விழாக்களில் இன்றியமையாதது. மைக் இல்லாமலேயே பெரிய கூட்டத்துக்குக் கேட்கும்.

புல்லாங்குழல் - மூங்கிலால் செய்யப்படும். மென்மையான இனிமையான ஒலி.

நரம்புக் கருவிகள்

வீணை - தமிழின் மிகப் பழமையான நரம்புக் கருவி. "யாழ்" என்று சங்க காலத்தில் அழைக்கப்பட்டது. யாழ் வாசிப்பவரை "பாணர்" என்பார்கள்.

யாழ்ப்பாணம் என்ற ஊரின் பெயரே "யாழ்" + "பாணன்" என்பதிலிருந்து வந்தது என்று சொல்வார்கள்.

பஞ்ச முகவாத்தியம்

சங்க இலக்கியம் ஐந்து வகை இசைக் கருவிகளைச் சொல்கிறது - தோல், துளை, நரம்பு, கஞ்சம் (உலோகம்), மிடறு (குரல்).

கவனியுங்கள் - மனிதக் குரலும் ஒரு இசைக் கருவியாகவே கருதப்பட்டது. அதுதான் நமக்கு இயற்கையாகக் கிடைத்த முதல் கருவி.