கர்ணனின் கொடை
The Generosity of Karna
உயிரைக் காக்கும் கவச குண்டலங்களையும், மரணப் படுக்கையில் தன் புண்ணியத்தையும் கேட்டவருக்குத் தயங்காமல் கொடுத்தவன் கர்ணன்.
🎧 Listen in Tamil, explained in your language
Each paragraph is read in Tamil, then in the language you pick. Tap 💡 under any paragraph for word-by-word help.
Translations by AI - they can make mistakes.
1. சூரியனின் மகன்
குந்தி தேவிக்குச் சூரியனின் அருளால் பிறந்தவன் கர்ணன். அவன் பிறக்கும்போதே உடலோடு ஒட்டிய பொன் கவசமும் குண்டலங்களும் இருந்தன. அவை இருக்கும் வரை அவனை யாராலும் கொல்ல முடியாது.
திருமணத்துக்கு முன் பிறந்ததால், அச்சத்தில் குந்தி அவனை ஒரு பெட்டியில் வைத்து ஆற்றில் விட்டாள். தேரோட்டி அதிரதனும் அவன் மனைவி ராதையும் அவனை எடுத்து வளர்த்தார்கள். அதனால் அவனை எல்லோரும் "சூத புத்திரன்" - தேரோட்டியின் மகன் - என்று இகழ்ந்தார்கள்.
பிறப்பால் அவமானப்பட்டபோது, துரியோதனன் அவனை அங்க நாட்டு அரசனாக்கி நண்பனாக ஏற்றான். அந்த நட்புக்காக கர்ணன் கடைசி வரை துரியோதனன் பக்கமே நின்றான். ஆனால் அவனுடைய இன்னொரு பெரிய அடையாளம் - கொடை.
"காலையில் சூரியனை வணங்கும்போது யார் எதைக் கேட்டாலும் இல்லை என்று சொல்ல மாட்டேன்" - இதுவே கர்ணனின் விரதம்.
2. கவச குண்டலம்
குருக்ஷேத்திரப் போர் நெருங்கியது. கர்ணனின் கவசம் இருக்கும் வரை தன் மகன் அர்ச்சுனன் அவனை வெல்ல முடியாது என்று இந்திரன் கவலைப்பட்டான்.
ஒருநாள் காலை, கர்ணன் சூரிய வழிபாடு முடித்தபோது, ஒரு ஏழை அந்தணர் வேடத்தில் இந்திரன் வந்தான். "எனக்கு உன் கவச குண்டலங்கள் வேண்டும்" என்று கேட்டான்.
முந்தைய இரவே சூரிய பகவான் கனவில் வந்து எச்சரித்திருந்தார்: "மகனே, வருபவன் இந்திரன். கொடுக்காதே. அது உன் உயிர்." கர்ணனுக்கு உண்மை தெரியும்.
ஆனாலும் கர்ணன் புன்னகைத்தான்: "கேட்டவருக்கு இல்லை என்று சொல்லி உயிர் வாழ்வதை விட, கொடுத்துவிட்டு இறப்பதே மேல்." உடலோடு ஒட்டியிருந்த கவசத்தைக் கத்தியால் அறுத்து, ரத்தம் சொட்டச் சொட்டக் கொடுத்தான்.
வெட்கமடைந்த இந்திரன், அதற்கு ஈடாக ஒருமுறை மட்டும் பயன்படுத்தக்கூடிய "சக்தி" என்ற ஆயுதத்தைக் கர்ணனுக்குக் கொடுத்துச் சென்றான்.
3. கடைசிக் கொடை
போரின் பதினேழாம் நாள். அர்ச்சுனனின் அம்புகள் கர்ணனைத் தாக்கின. தேர்ச்சக்கரம் சேற்றில் புதைந்திருந்த நேரம் அது. கர்ணன் மரணப் படுக்கையில் கிடந்தான்.
தமிழ் மரபில் சொல்லப்படும் கதைப்படி, அப்போது கிருஷ்ணன் ஒரு முதிய அந்தணராக வந்தார். "கர்ணா, எனக்கு ஏதாவது கொடு" என்றார். "என்னிடம் இப்போது எதுவும் இல்லையே" என்றான் கர்ணன்.
"நீ வாழ்நாள் முழுக்கச் செய்த தர்மத்தின் பலனை - உன் புண்ணியத்தைக் கொடு" என்றார் கிருஷ்ணன். கர்ணன் ஒரு நொடியும் தயங்கவில்லை. தன் இதயத்திலிருந்து வழிந்த ரத்தத்தையே நீராக வைத்து, அதையும் தாரை வார்த்துக் கொடுத்தான்.
கிருஷ்ணன் தன் உண்மை உருவைக் காட்டி, "கர்ணா, உன்னைப் போல் ஒரு கொடையாளியை உலகம் இனி காணாது" என்று வணங்கினார்.
அதனால்தான் இன்றும் தமிழில், பெருந்தன்மையோடு கொடுப்பவரைக் "கர்ணன் மாதிரி" என்கிறோம். கர்ணனின் வாழ்க்கை கேட்கிறது: பிறப்பா, செயலா - எது ஒருவனை உயர்ந்தவனாக்குகிறது?
கதை சொல்லும் பாடம்
கொடுப்பதில் கணக்குப் பார்க்காதவன் வள்ளல். "கொடுத்துச் சிவந்த கை" என்று கர்ணனைப் போற்றுகிறது தமிழ்.
மூலம்: மகாபாரதம் - தமிழ் மரபில் சொல்லப்படும் கதை
Retold for learners in simple modern Tamil by tamil.academy - not the original text.