தமிழ்.academy
☰
🚩

கொடி காத்த குமரன்

Tiruppur Kumaran - He Who Held the Flag

Teens & adultsadvanced⏱ 5 minAdults3 chaptersNEW

தடியடியில் மண்டை உடைந்து விழுந்தபோதும் கையில் இருந்த தேசியக் கொடியை விடாத 27 வயது நெசவாளி.

  1. 1. சென்னிமலையின் நெசவாளி
  2. 2. அமைதி ஊர்வலம்
  3. 3. கொடியை விடாத கை

🎧 Listen in Tamil, explained in your language

Each paragraph is read in Tamil, then in the language you pick. Tap 💡 under any paragraph for word-by-word help.

Translations by AI - they can make mistakes.

1. சென்னிமலையின் நெசவாளி

1904-இல், ஈரோட்டுக்கு அருகில் உள்ள சென்னிமலையில் ஒரு ஏழை நெசவாளர் குடும்பத்தில் பிறந்தவர் குமாரசாமி - நாம் அறிந்த திருப்பூர் குமரன். குடும்ப வறுமையால் ஐந்தாம் வகுப்போடு படிப்பை நிறுத்தி, தறியில் நெசவு செய்யத் தொடங்கினார்.

பின்னர் வேலைக்காகத் திருப்பூருக்குக் குடிபெயர்ந்தார். அங்கே காந்தியடிகளின் கொள்கைகளால் ஈர்க்கப்பட்டார். கதர் அணிந்தார். "தேசபந்து வாலிபர் சங்கத்தில்" சேர்ந்து விடுதலைப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டார்.

அவர் பெரிய தலைவர் அல்ல. மேடைப் பேச்சாளரும் அல்ல. ஒரு சாதாரண உழைப்பாளி. ஆனால் அவருடைய மனதில் ஒரு உறுதி இருந்தது: "நாடு விடுதலை அடைய வேண்டும்."

2. அமைதி ஊர்வலம்

1931-இல் வட்டமேசை மாநாடு தோல்வியடைந்த பிறகு, 1932 ஜனவரியில் காந்தியடிகள் மீண்டும் கைது செய்யப்பட்டார். நாடு முழுக்கக் கண்டனப் போராட்டங்கள் வெடித்தன. ஆங்கில அரசு காங்கிரஸ் இயக்கத்தைத் தடை செய்தது. தேசியக் கொடியை ஏந்துவதும் குற்றமானது.

1932 ஜனவரி 10 அன்று, திருப்பூரில் தடையை மீறி ஒரு அமைதி ஊர்வலம் நடந்தது. முன்வரிசையில் குமரன், கையில் தேசியக் கொடியோடு நடந்தார். "வந்தே மாதரம்!" என்ற முழக்கம் தெருக்களில் எதிரொலித்தது.

ஊர்வலத்தினர் யாரும் ஆயுதம் ஏந்தவில்லை. யாரையும் தாக்கவில்லை. காந்தியடிகளின் வழியில், அடித்தாலும் திருப்பி அடிக்கக் கூடாது என்று உறுதிமொழி எடுத்திருந்தார்கள்.

3. கொடியை விடாத கை

காவல்துறை ஊர்வலத்தை வழிமறித்தது. எச்சரிக்கை இல்லாமல் தடியடி தொடங்கியது. குமரனின் தலையில் பலத்த அடி விழுந்தது. மண்டை உடைந்து ரத்தம் கொட்டியது. அவர் தரையில் சாய்ந்தார்.

ஆனால் அவருடைய கை கொடியை விடவில்லை. சுயநினைவு இழக்கும் நிலையிலும், கொடி மண்ணில் விழாமல் இறுக்கிப் பிடித்திருந்தார்.

படுகாயமடைந்த குமரன் மருத்துவமனைக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டார். மறுநாள், 1932 ஜனவரி 11 அன்று, தன் 27-ஆம் வயதில் உயிர் நீத்தார். அவருக்குத் திருமணமாகிச் சில ஆண்டுகளே ஆகியிருந்தன.

அன்று முதல் தமிழ்நாடு அவரைக் "கொடி காத்த குமரன்" என்று போற்றுகிறது. 2004-இல் இந்திய அரசு அவருடைய நினைவாக ஒரு அஞ்சல் தலை வெளியிட்டது. திருப்பூரில் அவருக்கு நினைவகம் உள்ளது.

இன்று நாம் கொடியை ஏற்றும்போது, அதைக் கீழே விழாமல் காத்த ஒரு நெசவாளியின் கையை நினைவுகூர்வோம்.

கதை சொல்லும் பாடம்

அகிம்சையும் ஒரு வீரம். ஒரு சாதாரண மனிதனின் உறுதி ஒரு நாட்டின் நினைவாக மாறலாம்.

மூலம்: இந்திய விடுதலைப் போராட்ட வரலாறு - திருப்பூர், 1932

Retold for learners in simple modern Tamil by tamil.academy - not the original text.

Share:WhatsAppFacebookXTelegramLinkedInRedditEmail