புதுமைப்பித்தன்

சொ. விருத்தாசலம் என்பது இயற்பெயர். "புதுமைப்பித்தன்" - புதுமையின் மேல் பித்து கொண்டவன்.

அவருக்கு முந்தைய தமிழ்க் கதைகள் பெரும்பாலும் நீதி போதிப்பவை. நல்லவன் வெல்வான், கெட்டவன் தோற்பான், கடைசியில் ஒரு பாடம்.

புதுமைப்பித்தன் அதை உடைத்தார். அவரது கதைகளில் முடிவு தெளிவாக இருக்காது. நல்லவன் தோற்கலாம். கேள்வி பதிலின்றி விடப்படலாம்.

அவரது பாத்திரங்கள் அரசர்களோ செல்வந்தர்களோ அல்ல - வண்டி ஓட்டுபவர், வேலைக்காரி, தெருவில் வாழ்பவர், தோல்வியடைந்தவர்கள்.

அந்தக் காலத்தில் இது அதிர்ச்சியூட்டுவதாக இருந்தது. "இவர்களைப் பற்றியா இலக்கியம்?" என்று கேட்டார்கள். அவரது பதில்: இலக்கியம் வாழ்க்கையைப் பற்றியது; வாழ்க்கை அழகானவர்களுக்கு மட்டும் சொந்தமானது அல்ல.

அவர் நையாண்டியை ஆயுதமாகப் பயன்படுத்தினார். மேலும் பேச்சுத் தமிழையும் எழுத்துத் தமிழையும் கலந்து ஒரு நவீன நடையை உருவாக்கினார்.

42 வயதில் வறுமையிலும் நோயிலும் இறந்தார். சுமார் 100 சிறுகதைகள் மட்டுமே எழுதினார் - ஆனால் அவை தமிழ்ச் சிறுகதையின் திசையையே மாற்றின.